ما معمولا هستی یادمانی را به نمادهایی نسبت می دهیم که یا دارای معنای آسمانی اند یا معانی زمینی. اولدنبرگ با شناخت این ذائقه ما را در آن واحد هم به چالش می کشد و هم با آن کنار می آید و ما را وا می دارد که به فرصتهایی تامل کنیم که به عادت برای پاسخگویی به این گرایش انتخاب می‌کنیم یا از طرفمان انتخاب می کنند.