ما آدمها در طول زندگي عادت كرده‌ايم تا زمان خاصي را براي كارها و برنامه‌هايمان اختصاص دهيم و در نهايت مي‌بينيم هر فعاليت و برنامه‌اي در زندگي اطرافيانمان به دوره زماني خاصي محدود مي‌شود؛ مثلاً يادگيري فنون و هنرهاي مختلف معمولاً از دوران كودكي و نوجواني و در كنار تحصيل تا مقاطع مختلف و در هنگام جواني به انجام مي‌رسد و پس از آن ازدواج و تشكيل خانواده و الي آخر.در بين همه آدمهايي كه روال زندگي اينچنيني را پيموده اند، خانمها با ازدواجشان بسياري از برنامه‌هاي قبلي خود را متوقف كرده و زندگي آنها تماماً به رتق و فتق امور خانه محدود مي‌گردد و دقيقاً همين مسئله باعث ايجاد اختلاف سليقه در تفكر و نگرش بين نسلها، يعني ما و والدينمان مي‌شود؛ اما مهدخت خانبلوكي 54 ساله يكي از معدود كساني(حداقل در بين كساني كه من مي‌شناسم)است كه با شكستن اين قالب سعي كرده تا به اصطلاح با روش خودش زندگي كند:

 "وقتي در سال 1370 از اراك به همراه خانواده به تهران آمديم، به واسطه بزرگتر شدن فرزندانم و دستيابي به محيطي بزرگتر، فرصتي دست داد تا به خودم بپردازم."

 او به مدت 2 سال نزد استاد آيدين آغداشلو به يادگيري طراحي و نقاشي با مداد رنگی، آبرنگ، گواش و پاستل و غيره پرداخت و سپس دوره‌هاي پراكنده و كوتاه طراحي را نزد اساتيدي چند گذراند، تا اينكه از طريق يكي از دوستان به استاد احمد وكيلي معرفي شد و متد نقاشي با رنگ و روغن را از ايشان فراگرفت و به اعتقاد خودش، شخصيت واقعي هنري‌اش را در اين دوره پيدا كرد و موضوع كارش را يافت.

 موضوع اصلي نقاشي‌هاي مهدخت خانبلوكي، فضاي داخلي مكان‌هاي مختلف است.

آيا انتخاب اين موضوع دليل خاصي دارد يا صرفاً يك علاقه شخصي است؟

" صرفنظر از علاقه، اعتقاد دارم هر انساني بيشترين آرامش و امنيت را در چهار ديواري محل زندگيش بدست مي‌آورد؛ حتي حيوانات قبل از جفتگيري بدنبال محل امني براي خانواده و بچه‌هاي خود مي‌گردند، بنابراين اولين چيزي كه محيط خانه براي من تداعي مي‌كند همين احساس امنيت و آرامش است. اما جداي از اين آرامش، شايد درون فضاهاي نقاشي من يك جور نوستالژي هم باشد، چيزي از گذشته، از كودكيم، تجربه‌هايي كه شايد خيلي هم شيرين نبوده‌اند، يك گزندگي تلخ از ياد خانه هايي كه وجود دارند ولي بدون حضور آدمهايش. خانه‌هاي خالي، با احساس حضور آدمهايي كه انگار همين لحظه آنجا را ترك كرده‌اند."

 رنگمايه‌هاي قهوه‌اي در كارهاي مهدخت خانبلوكي بسيار به چشم مي خورد؛ او معتقد است:

" پالت هر نقاش منحصر به ذهنيات همان فرد است مثل اثر انگشت او. در كتاب رنگ نوشته ((ايتن)) مي‌خوانيم : حالتهاي رواني و حتي خصوصيات ظاهري هر فرد در انتخاب رنگ و نهايتاً پالت هر نقاش دخالت مستقيم دارد."

مهدخت خانبلوكي اولين نمايشگاه انفرادي خود را در سال 83 برگزار نمود و پس از آن به عنوان عضو پيوسته به انجمن هنرمندان نقاش ايران راه يافت.

" به دليل حضور هنرمندان زيادي كه در انجمن هستند، با توجه به موقعيتهاي مختلفي كه آنها در كنار يكديگر قرار مي‌گيرند، امكان بهره گيري از تجارب و تأثير پذيري از آنها وجود دارد."

 او تا كنون در بيش از 18 نمايشگاه گروهي داخلي و يك نمايشگاه گروهي خارجي (در چين) شركت داشته و به نظر او براي داشتن يك نمايشگاه موفق نقاشي، بايستي مخاطب بروي كارها از ابتدا تا انتها نگاهي مستمر داشته و اين نگاه با عوض شدن زاويه ديد و از يك شاخه به شاخه ديگر پريدن قطع نشود .

دومين نمايشگاه انفرادي آثار خانبلوكي از سوم آذرماه در خانه هنرمندان ايران، گالري ميرميران برپا خواهد شد.

"وقتي كسي هنر نقاشي را انتخاب مي‌كند بايد همواره در صحنه حضور داشته باشد. نمايشگاه انفرادي در واقع به نوعي معرفي مكرر و سعي در برقراري ارتباط با مخاطب است؛ به شرط آنكه با آثار يك هنرمند مثل خواندن يك كتاب برخورد شود و همچنانكه براي درك كامل آن كتاب بايد از ابتدا آن را مطالعه نمود، براي بررسي آثار يك هنرمند نيز بايد روند كاري او را در نمايشگاه‌هاي انفرادي او دنبال نمود."

 نمايشگاه تا روز هشتم آذرماه ادامه دارد و ساعات بازديد آن از 14 الي 20 و روز افتتاحيه از ساعت 17 لغايت 20:30 مي‌باشد.

آدرس: خيابان طالقاني – بعد از چهارراه ايرانشهر- خيابان موسوي شمالي – باغ هنر

خانه ی هنرمندان ایران:

www.iranartists.org

www.iranao.com